Libelle. Interview klaar. Morgen de fotoshoot.

Afgelopen dinsdag had ik een interview met een journaliste van de Libelle. Eigenlijk was het gewoon een fijn gesprek dat bij mij thuis aan de keukentafel plaatsvond. Bij het artikel komt ook een foto van mij. En voor dit plaatje ga ik morgen naar Amsterdam voor een heuse fotoshoot. Om het een en ander goed te laten verlopen heb ik mijn kleding en schoenmaat al door moeten geven en kreeg ik ook nog een mail met onder andere de volgende informatie van het weekblad:

De zaterdagochtend begint met de styling. De styliste heeft voor je geshopt. Samen met haar bepaal je wat er mooi staat. Hierna ga je in de visagie en ook je haar wordt gedaan. Daarna wordt de foto gemaakt.

Nu weet ik me als ik moet poseren voor een foto nooit zo goed raad met mezelf. Ik sta dan ook vaak als ‘een haas kijkend in de loop van het geweer van de jager’ op dat soort kiekjes. En de laatste tijd zijn de foto’s ook nog weleens confronterend. Want ik ben inmiddels 49. Middelbaar. Alles gaat wat meer rimpelen, hangen en lubberen. De aftakeling is reeds een aantal jaren terug in gang gezet. Maar toch. Gisteren zat ik met twee vriendinnen in de sauna. Ik ken beide bijna mijn leven lang. Toen wij 18 waren en onze lijven nog strak en jong gingen we niet bloot in een bubbelbad. Geen denken aan. Nu dus wel. En we kwamen daar in de sauna tot de conclusie dat ouder worden ook zo zijn voordelen heeft. Het verschaft een soort helderheid waar het nou werkelijk om gaat. Dat we al die onzekerheden, het gedoe, de twijfels en schaamte die we door de jaren heen in ons hoofd en hart hebben verzameld steeds meer naast ons neer durven en kunnen zetten. En dat is fijn.

rimpelt 2Wel doen we nog steeds ons best om er leuk uit te zien, en ook nog graag een beetje aantrekkelijk maar wel in normale proporties. Zo werk ik mijn grijze haren bij, gebruik ik antirimpelcrème, lak ik mijn nagels en smeer ik me weldadig in met bodylotion. Maar al die tijd- en geldvretende ouderdomstrotserende middelen…uiteindelijk word je oud. Hoe dan ook. Waar ik me ook regelmatig over verwonder – ik schreef er zelfs een klein gedichtje over – dat juist met het klimmen der jaren ik steeds meer voel dat ik mijn lijf pas. Ik steeds meer ontzag en bewondering krijg voor mijn lichaam. Dat ze toch maar mooi zorgt dat ik loop, reis, liefheb, fiets, zie, hoor, voel en proef. Wonderwel kloppen mijn binnen en buitenkant steeds meer met elkaar.

En mooi. Echt mooi. Wat is dat? Ik denk dan niet aan iemand van 60 met een rimpelloos strak gezicht. Maar aan iemand met lichtjes in de ogen, iemand die zichzelf blijft uitdagen, trots is, die probeert, leert, het avontuur zoekt, deelt en inspireert. Dat is voor mij schoonheid. Zoals deze zomer. Op Curaçao. Ik zag een optreden. Vijf mannen maakten heerlijke muziek. Ze waren niet de jongste meer en halverwege een nummer legde een van de bandleden zijn instrument neer en liep met een brede grijns op zijn gezicht naar een vrouw die net aankwam lopen. Ook deze mevrouw – die volgens onze Europese maatstaven echt veel te dik was – haar gitzwarte haar in een paardenstaart was de 60 wel gepasseerd. Ze begonnen te dansen. Zonder gene. Zonder schaamte. Ze dansten ontroerend mooi. De tranen sprongen in mijn ogen. Ze waren niet bezig met hoe de ander over hen dacht. Maar waren zichzelf. In volle overgave. Fantastisch om naar te kijken. Zonder enige twijfel mooi.

muzikantblogMaar goed voordat dit een te moralistisch stukje wordt, ik trek mijn huid ook weleens strak voor de spiegel en denk dan hoe het zou zijn als… en zucht weleens diep als ik in de spiegel kijk en de vouwen, kreukels en plooien in mijn gezicht zie als ik net wakker ben. Ik ben blij dat ik morgen in professionele handen ben zodat straks de mooiste versie van mezelf in de Libelle staat. Zo is het natuurlijk ook wel weer.

Ps: Het artikel komt in de Libelle nummer 5 van 2016

5 antwoorden
  1. Heleen
    Heleen says:

    Lieve Ariena,

    Jij komt er samen met die styliste wel uit hoor, wat jouw het mooiste staat en waar jij je het lekkerst in voelt en vergeet niet, het is een camera geen loop ven een geweer!!
    Waarschijnlijk mag je ok de foto’s ven te voren al stiekem zien! Ik ben jaloers, wil ook wel zo’n fotoshoot!! En nog een voordeel, je kunt gewoon heel relaxt zonder make-up in je joggingpak maar Amsterdam, hoe heerlijk is dat!!
    Liefs
    Heleen
    Xx

    Beantwoorden

Laat een reactie achter

Wilt u zich mengen in de discussie?
Voel u niet bezwaard om bij te dragen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *